อำพรางปกปิดรอยร้าวภายในเนื้อมรกต จึงนิยมแช่มรกตในน้ำมัน (Oling) เป็นวิธีที่ยอมรับได้ในตลาดทั่วไปโดยนิยมใช้น้ำมัน

ไม้ซีดาห์ ที่มีค่าดัชนีหักเห (R.I.) ใกล้เคียงกับมรกตมากที่สุด แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องเป็นน้ำมันใสเท่านั้นถ้าหากเป็นน้ำมันสีเขียว

จะถือว่าเป็นการหลอกลวงไม่เป็นที่ยอมรับ แต่การแช่น้ำมันก็มีระยะเวลาเพราะว่านานๆไปน้ำมันอาจจะระเหยออกไปได้ก็ต้อง

นำไปแช่น้ำมันกันใหม่ จึงได้มีการค้นคิดวิธีที่ใช้เรซิน (Rasins)เข้ามาแทนที่น้ำมันเพราะว่าอยู่ได้ทนทาน ซึ่งวิธีนี้ก็ไม่เป็นที่ยอม

รับเช่นกันวิธีพิสูจน์ค่อนข้างทำได้ยากหากเป็นการแช่น้ำมันสีเขียวต้องพยายามหาบริเวณที่เป็นรอยร้าวที่เราสงสัยว่าน่าจะเป็นจุด

ที่น้ำมันซึมลงไปในรอยแตก แล้วลองใช้ผ้าขาวสะอาดถูบริเวณนั้นดูว่ามีสีเขียวติดออกมาหรือไม่

ฟังดูเหมือนง่าย แต่ในความเป็นจริง มรกตมักจะผ่านการขัดเงาทำให้เราหาบริเวณรอยร้าวที่น้ำมันซึมลงไปในรอยแตกไม่เจอ

และยิ่งในปัจจุบันมีการใช้เรซินมาอุดรอยร้าวยิ่งดูยาก ในกรณีที่ฝีมือใส่เรซินไม่ปราณีตเราก็จะเห็นได้ว่ามีรอยแห้งชัดเจนใน

รอยร้าวของมรกต แต่ถ้าเป็นฝีมือระดับดีๆ แล้วเราจะใช้เข็มร้อนซึ่งเป็นเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์มาจี้ดูบริเวณที่สันนิษฐานว่าเป็น

เรซินอุดอยู่ ดูว่ามีการละลายของเรซินหรือไม่หากได้กลิ่นแบบพลาสติกไหม้ ก็มั่นใจได้เลยว่าเป็นมรกตที่ผ่านการปรับปรุงคุณภาพ

แบบไม่เป็นที่ยอมรับส่วนมรกตสังเคราะห์นั้นมีสองกรรมวิธีในการผลิตวิธีพิสูจน์จะต้องดูด้วยกล้องไมโครสโคปเพื่อดูความแตกต่าง

ของตำหนิภายในเนื้อมรกตว่าเป็นตำหนิธรรมชาติ     หรือตำหนิที่ทำขึ้นมาเลียนแบบธรรมชาติซึ่งปัจจุบันเทคนิคการทำมรกต

สังเคราะห์ก้าวหน้าไปมาก ร้านค้าจิวเวลรี่ที่ยังเป็นระบบตรวจสอบพลอยด้วยกล้องขยายขนาด 10 เท่าและอาศัยประสบการณ์นั้น

บอกได้หากเจอมรกตสังเคราะห์ที่มีขนาดเล็กกว่า 1 กะรัต ไม่ว่าจะเป็นแบบเจียระไน หรือแบบหลังเบี้ยซึ่งเมื่อเป็นเม็ดเล็กก็มักจะ

ไม่ตรวจสอบกันอย่างละเอียดละออมากนัก ก็อาจจะเจอว่าเป็นมรกตสังเคราะห์ได้โดยไม่รู้ตัว.

จากหนังสือพิมพ์ไทยโพสท์ 20 มิถุนายน 2547

 

---

 

Tel.   (02) 630-3174 ,   (086) 553-4319,   (081) 815-2663

loupe กับพ่อค้าพลอย